 คราวนี้ ผมมีเพื่อนมาเผาอีกคนที่มีความสมารถไม่แพ้ไอ้จุ้น มันคือ ไอ้เจมส์ ผมรู้จัก ไอ้เจมส์ เพราะมาเรียนที่เดียวกัน ผมมาเรียนก่อนมัน 3 เดือนได้ มันมาจากสุพรรณ หน้าตา อุบาทว์ สูสีกับผม แต่ตัวใหญ่ บึกบึน ทมึน ๆ เหมือนหมีควาย แต่รู้ไหม แบบเนี้ยแหละ สาวญี่ปุ่นชอบชมัด (สงสัยญี่ปุ่นชอบแบบ หมีควาย หรือนักมวยแบบเขาทราย เป็นต้น)
ครั้งแรกที่คุยกับมัน พี่คับ มีงานให้ทำบ้างไหมคับ งานอะไรก็ได้ผมว่าง ตั้งวันแนะ มันเห็นผมเก๋า คงนึกว่าผมกว้างขวาง ไม่มีวะ กูก็หาเพิ่มอยู่ มึงว่างวันเดียวเนี่ยนะ กูว่างตั้ง 3 วันแบ่งกูมั่งดิ นี้เป็นการคุยกันครั้งแรก หลังจากนั้นเรา ซี้กันมาก อาจจะเป็นเพราะว่าบ้าพอกัน
ไอ้เจมส์ บ้างานสุด ๆ เรียนเสร็จ ทุกวันมันต้องทำงาน มีอยู่วันนึง ทำงานเสร็จแล้วไม่มีรถกลับบ้าน มันต้องไปนอนที่สวนสาธารณะ หนาวก็หนาว เลยต้องไปหาเบียร์มากินให้อุ่น นอนไปสักพักโดนยามมาหิ้ว เลยต้องไปนั่งหลับที่สถานีตำรวจ ผมชื่นชอบมันมาก มันเป็นเพื่อนคนแรกของผม ที่ต้องไปโรงพัก
ไอ้เจมส์ เป็นเพื่อนสนิท คนแรกของผม ที่ซื้อรถ ผับผ่าเหอะ มึงพึ่งมาได้เดือนเดียว ซื้อรถแล้ว พ่อมึงรวยวะ ที่จริงมันไม่ได้รวยอะไรมาก แต่มันทำงานเก่ง รถคันนี้ราคา 2,000 AUD$ มันใช้เวลาเก็บตังแค่ 3 Weeks โอว จอร์ดสตรีด(ผมไม่รุ้จักไอ้จอร์ด ที่ขายของในทีวี แต่ผมรู้จัก จอร์ดสตรีด เพราะเป็นถนนที่ดังที่สุดใน Sydney)
หลังจากนั้นผมเลยได้รู้ว่า มันทำงานเก่งขนาดไหน ผมเล่าให้ฟังนะ
- จันทร์ พฤหัส มันทำร้านอาหารไทย
- วันศุกร์ กะเย็น ทำร้านอาหารไทย กะดึก ทำงาน Clean ร้านขายไก่ย่าง กะพิเศษหลังเลิกงาน พาผมเที่ยว
- วันเสาร์ กะเช้า แฮงค์ กะบ่าย + กะเย็นไปทำงานร้านอาหารไทย กะดึก ทำ Clean ร้านขายไก่ย่างกะพิเศษหลังเลิกงาน เฮฮาจนเช้า
- วันอาทิตย์ กะเช้า แฮงค์ กะบ่าย + กะเย็น ทำร้านอาหารไทย |
